Jego obrazy, w tym zwłaszcza Niedzielne popołudnie na wyspie Grande Jatte Fénéon obejrzał w 1886 roku na wystawie impresjonistów, a w swych recenzjach „Les Impressionnistes en 1886” (1886) i „Néo-impressionnisme” (1887) podjął próbę zdefiniowania nowego kierunku skupiając się początkowo na technice warsztatowej i technicznej, a później na zagadnieniach syntezy barw na siatkówce oka i wykorzystaniu tego procesu w malarstwie reprezentowanym przez Seurata. Śmierć Seurata w 1891 roku bardzo poruszyła Fénéona.
Związek z anarchizmem (1891–1895) W kolejnych latach Fénéon związał się z ugrupowaniami anarchistycznymi. Jego przyjaciel, Emil Henri, podłożył bombę w jednej z paryskich kawiarni, w wyniku czego zginął jeden chłopiec i czterech policjantów. Sprawca został skazany w 1894 roku na karę śmierci. W tym samym roku, niedługo po zamachu włoskiego anarchisty na prezydenta Francji Marie François Sadi Carnota, Feneon (wraz z 29 innymi osobami) został aresztowany i oskarżony o zamach na hotel Foyot. Jednak na procesie większość współoskarżonych (w tym Fénéona) uniewinniono.