mały Wiesław Rzońca (ur. 1 grudnia 1959Ogród. Kwartalnik, nr 2 (4)/1990, s. 158 w Libiszowie-Kolonii) – profesor doktor habilitowany, literaturoznawca. Specjalizuje się w epokach romantyzmu oraz modernizmu. Był jednym z pierwszych polskich historyków literatury, którzy w latach 90. XX w. stosowali w badaniach narzędzia postmodernistycznego dekonstrukcjonizmu.
Życiorys W latach 1975–1981 pracował w warsztacie samochodowym, ucząc się w systemie wieczorowym w Zasadniczej Szkole Zawodowej w Opocznie, a następnie tamże w Technikum Mechanicznym. Od roku 1979 do 1981 w lokomotywowni w Idzikowicach pełnił funkcję dyspozytora samochodowego. Następnie studiował pedagogikę kulturalno-oświatową w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu, gdzie w 1984 roku debiutował w miesięczniku „Opole”. Studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim odbył w latach 1985–1989. Od roku 1989 do uzyskania tytułu doktora (r. 1995 – promotor prof. Stanisław Makowski) pracował jako asystent, a następnie adiunkt w Zakładzie Romantyzmu Instytutu Literatury Polskiej.