Jednym z powodów utworzenia parku było stworzenie stanowiska źródłowego dla tygrysa syberyjskiego, a także bazy dla jego zdobyczy. Badanie z roku 2012 wykazało obecność czterech tygrysów żyjących w parku i dalszych czterech pojawiających się regularnie na chronionym obszarze. Podstawowy skład gatunkowy zdobyczy (głównie kopytnych) był zrównoważony. Zarejestrowano 1200 jeleni mandżurskich, 800 saren syberyjskich, 99 jeleni wschodnich oraz 189 niedźwiedzi. Gatunki te stanowią ponad 85% diety tygrysów syberyjskich. Tygrysy są uważane za gatunek osłonowy: ich sukces w danym regionie wskazuje, że gatunki, którymi się żywi, znajdują się w stanie zdrowej równowagi.
Niedźwiedź brunatny powszechnie występuje w tej okolicy z zagęszczeniem populacji ocenianym na 0,4–0,5 sztuk/10 km². Populacja rysia euroazjatyckiego ma podobne zagęszczenie. Występowanie kotka bengalskiego stwierdzono w dolinach porośniętych lasem liściastym i dębowym. Krytycznie zagrożony lampart amurski nie występuje tu od lat 70. XX wieku, ale istnieje nadzieja, że rosnący poziom ochrony w parku pomoże mu w powrocie.