Budowa muru w sierpniu 1961 r. rozdzieliła parę, która umawiała się odtąd na tajne spotkania przy umocnieniach granicznych na obrzeżach dzielnic. W owym czasie granica między miastami nie posiadała jeszcze tak szeroko rozbudowanego systemu zabezpieczeń jak w latach 80. Podczas jednego z tych spotkań Krüger został aresztowany, w związku z czym Ingrid R. zameldowała się oficjalnie w RFN, chcąc obejść w ten sposób przepisy nie zezwalające mieszkańcom Berlina Zachodniego na wjazd do wschodniej części miasta. Ingo Krüger zdecydował się mimo tego na ucieczkę, którą zamierzał przedsięwziąć przepływając Sprewę przy pomocy sprzętu do nurkowania w pobliżu budynku Reichstagu. Jego przygotowania do ucieczki obserwowane były przez agentów bezpieki.
Wieczorem 10 grudnia 1961, w towarzystwie dwójki przyjaciół udał się taksówką na położoną na prawym brzegu Sprewy ulicę Schiffbauerdamm. Mając już na sobie kostium płetwonurka oraz sprzęt filtrujący wszedł pod osłoną mostu przy dworcu Berlin Friedrichstraße do wody. Czekająca na niego bezskutecznie narzeczona dostrzegła po pewnym czasie łódź służb celnych NRD, której załoga wyciągnęła z rzeki ciało Krügera. Badające przyczynę wypadku Ministerstwo Bezpieczeństwa Państwowego NRD orzekło śmierć z powodu defektu urządzenia filtrującego i następujące wskutek tego utonięcie.