Góry Parnasu. Science fiction – niedokończona powieść Czesława Miłosza wydana przez Wydawnictwo Krytyki Politycznej w 2013 r.

Utwór powstał na przełomie lat 60. i 70. XX wieku. Podstawą utworu stała się Liturgia Efraima, drukowana w 8/9 numerze paryskiej „Kultury” z 1968 r.

Akcja afabularnej powieści składającej się z pięciu rozdziałów rozgrywa się pod koniec XXI wieku w świecie pozornej szczęśliwości opanowanym przez bezrefleksyjną konsumpcję.

Miłosz opisuje „nowy wspaniały świat” przez pryzmat outsiderów, którzy go kontestują: Karela planującego samobójstwo, Lino Martineza, dezertera z elity Astronautów, decydującego się na życie zwykłego śmiertelnika, oraz kardynała Petro Vallergę, zgłębiającego problem wiary i religii. Centralną postacią jest Efraim, założyciel anarchistycznej gminy Parnasu.

Do kontynuowania powieści zniechęcił pisarza Jerzy Giedroyc, który krytycznie ocenił przesłany mu w 1972 r. fragment utworu.

Wykaz rozdziałów Uwagi wstępne Opisanie Parnasu Przygody Karela O sposobach rządzenia Testament kardynała Opowieść Astronauty