Do dnia ucieczki nie wzbudzał jakichkolwiek podejrzeń zarówno wśród własnych przełożonych, jak i wobec aparatu bezpieczeństwa (Stasi). Według ustaleń tego ostatniego, w dniu dezercji jeszcze przed objęciem służby miał pić z dwoma innymi funkcjonariuszami alkohol. Około godziny 21:00 objął posterunek przy moście Massantebrücke przebiegającym przez Teltowkanal. Tam otrzymał od dowódcy zadanie wypróbowania urządzeń sygnałowych. Zamiast wrócić z meldunkiem udał się na prowadzący ku Berlinowi Zachodniemu most, przy czym odkryty został przez dwóch innych policjantów, oddając w ich kierunku kilka strzałów. Ścigający go policjanci zgubili jednak szybko trop, w związku z czym wyszli z przekonania, jakoby zbiegły zdołał przedostać się na stronę zachodnią.
Jego zwłoki odnalezione zostały 11 marca 1962 r. przez zachodnioberlińskie służby celne przy moście Späthbrücke w Neukölln. Głowa i twarz ofiary były już mocno zniekształcone, rozpoznano jednak mundur wschodnioniemieckiej Grenzpolizei. W wyniku sekcji zwłok jako przyczynę śmierci ustalono utonięcie, okoliczności tejże wyjaśniono jednak dopiero po upadku muru i zjednoczeniu Niemiec.