Protokół ustanawiania kluczy Przypuśćmy, że Alicja chce ustanowić klucz, który będzie udostępniony Bobowi, lecz komunikacja na jedynym dostępnym kanale może być podsłuchana przez osobę trzecią. Początkowo należy uzgodnić główne parametry (w zależności od przypadku, może to być zbiór lub ). Ponadto każda strona musi posiadać parę kluczy, którą można zastosować w kryptografii krzywych eliptycznych, składającą się z klucza prywatnego (losowo wybrana liczba całkowita z przedziału ) oraz klucza publicznego (gdzie ). Niech Alicja posiada parę kluczy a Bob posiada parę Przed wykonaniem protokołu każda ze stron musi znać klucz publiczny tej drugiej.
Alicja oblicza Bob oblicza Udostępnione tajne dane to Większość standaryzowanych protokołów bazujących na ECDH uzyskiwało klucz symetryczny z za pomocą niektórych odmian funkcji skrótu.
Udostępnione tajne dane, obliczone przez obie strony, są zgodne, ponieważ
Jedyną informacją o prywatnym kluczu Alicji jest jej klucz publiczny. Zatem nikt poza Alicją nie może obliczyć jej klucza prywatnego, o ile inna strona nie rozwiąże logarytmu dyskretnego krzywej eliptycznej. Klucz prywatny Boba jest zabezpieczony analogicznie. Nikt – poza Alicją lub Bobem – nie odszyfruje udostępnionych pomiędzy nimi danych, o ile intruz nie rozwiąże tzw.