W 1963 roku zadebiutowała na Festiwalu Piosenki Neapolitańskiej, ale bez powodzenia.
Sukces odniosła dopiero w 1968 roku wygrywając Festiwal w parze z Tonym Astaritą z piosenką „Core spezzato” oraz w roku następnym z piosenką „Preghiera, 'a 'na mamma”, zaprezentowaną w parze z Aurelio Fierro. Tym samym ustanowiła rekord zwycięstw na Festiwalu Piosenki Neapolitańskiej w kategorii kobiet: 2 razy; rekord ten dzieli z Marią Paris, która również wygrała dwukrotnie, w 1955 i 1963 roku. W 1969 roku udała się w swoją pierwszą trasę koncertową do Ameryki spotykając się z owacyjnym przyjęciem w Nowym Jorku.
Dalsza jej kariera była typową karierą piosenkarską, na którą składały się występy na festiwalach (zwyciężyła w 4 z nich) oraz trasy koncertowe na całym świecie. Występowała w konkursie Canzonissima oraz w programach telewizyjnych Senza rete, Studio Uno i Domenica In. Była gościem programów telewizyjnych Paolo Limitiego. Zawsze podkreślała znaczenie, jakie ma dla niej wykonywanie piosenek neapolitańskich.
W sierpniu 2005 roku po serii koncertów w rodzinnym mieście artystka oświadczyła, że więcej w Neapolu nie wystąpi.