Po zakończeniu egzekucji żandarmi ograbili gospodarstwo Boryczków, lecz na prośbę sąsiadów zrezygnowali z jego podpalenia. Udali się następnie do brata Stanisława Boryczki, Józefa, któremu oznajmili, że zgadzają się na pochówek jego brata na miejscowym cmentarzu, a także na przejęcie przez Józefa domu po zamordowanych krewnych. Rozkazali jednocześnie, aby ciała Zofii i Zygmunta zostały pogrzebane na polu. Ostatecznie rodzina spoczęła jednak we wspólnym grobie wykopanym nieopodal gospodarstwa. Po wojnie ciała Boryczków przeniesiono na katolicki cmentarz w Solcu nad Wisłą.
Likwidacja kryjówki w gajówce Parolów Zimą 1942/43 do Niemców dotarła informacja, że gajowy Franciszek Parol udziela pomocy żydowskim uciekinierom. Nieustalonego dnia w styczniu 1943 gajówkę, która znajdowała się nieopodal Boisk, otoczył oddział żandarmerii. Gajowy przebywał w tym czasie poza domem, stąd w ręce Niemców wpadła tylko jego żona Genowefa oraz dwóch żydowskich mężczyzn. Obu Żydów prawdopodobnie zamordowano na miejscu, kobietę zabrano natomiast do Radomia i osadzono w tamtejszym więzieniu. We wrześniu 1943 Genowefa Parol zdołała uciec ze szpitala, do którego skierowano ją z więzienia na leczenie.