Opis Uzbrojenie artyleryjskie stanowiły 3 armaty kalibru 5 cm o długości lufy 40 kalibrów (L/40), z 496 nabojami. Był to pierwszy niemiecki torpedowiec z armatami tego kalibru. Uzbrojenie torpedowe składało się z 3 wyrzutni torped kalibru 45 cm, z zapasem 3 torped, z czego dwa obrotowe aparaty torpedowe na pokładzie i jeden podwodny stały na dziobie.
Napęd okrętu stanowiła 3-cylindrowa pionowa maszyna parowa potrójnego rozprężania, napędzająca śrubę o średnicy 3,21 m, zasilana w parę przez 3 kotły typu lokomotywowego (ciśnienie 13 at). Po modernizacji w 1910 roku kotły zamieniono na 3 nieco wydajniejsze kotły typu Marine o takim samym ciśnieniu, w dwóch kotłowniach. Po przebudowie okręt otrzymał dwa kominy zamiast jednego. Zapas węgla wynosił 106 t, po modernizacji 119 t.
Służba D 9 początkowo był okrętem flagowym flotylli torpedowców. Podobnie jak inne okręty tej generacji, został bardzo szybko pozostawiony w tyle przez szybko rozwijającą się technikę. W 1907 roku został okrętem flagowym flotylli trałowców. W momencie wybuchu I wojny