Dmitrij Aleksiejewicz Polikarpow (ros. Дмитрий Алексеевич Поликарпов; ur. 8 maja 1905 w guberni nowogrodzkiej, zm. 1 listopada 1965 w Moskwie) – radziecki działacz partyjny.
Życiorys Od 1923 funkcjonariusz Komsomołu, od 1924 członek RKP(b), od 1932 nauczyciel. Do 1935 przewodniczący komitetu wykonawczego rady rejonowej w obwodzie leningradzkim, 1935–1936 kierownik miejskiego oddziału edukacji narodowej w Murmańsku, 1935-1939 zastępca kierownika obwodowego oddziału edukacji narodowej w Leningradzie. Od 31 marca 1939 do 1940 kierownik Wydziału Instytucji Kulturalno-Oświatowych Zarządu Propagandy i Agitacji KC WKP(b), 1940–1942 I zastępca kierownika Zarządu Propagandy i Agitacji KC WKP(b), od 1940 do 19 stycznia 1944 przewodniczący Wszechzwiązkowego Komitetu ds. Radiofonizacji i Radiofonii. Od 19 stycznia 1944 do 1946 sekretarz odpowiedzialny Związku Pisarzy ZSRR, 1946–1949 zastępca dyrektora, a 1949–1951 dyrektor Instytutu Literatury im. Gorkiego, od 26 lipca 1951 do 1954 dyrektor Moskiewskiego Państwowego Instytutu Pedagogicznego im. Lenina. W 1948 zaocznie ukończył Moskiewski Obwodowy Instytut Pedagogiczny i Wyższą Szkołę Partyjną przy KC WKP(b), a w 1950 Akademię Nauk Społecznych przy KC WKP(b), został kandydatem nauk historycznych.