Krążowniki typu Novara – typ trzech lekkich krążowników rozpoznawczych, używanych przez Austro-Węgry podczas I wojny światowej. Okręty były ulepszoną wersją krążownika SMS „Admiral Spaun”, który został zwodowany w 1908 roku.
Konstrukcja Uzbrojenie krążowników składało się z dziewięciu dział kal. 100 mm i sześciu wyrzutni torpedowych. Było to o dwa działa więcej niż posiadał „Admiral Spaun”. Lekko opancerzone okręty mogły rozwijać prędkość 27 węzłów. Główną wadą krążowników było ich relatywnie słabe uzbrojenie. Rozważano dodanie dział kal. 120 mm lub 150 mm, lecz nie zrobiono tego ze względu na sytuację wojenną.
Kolejne trzy okręty wyposażone w działa kal. 120 mm i osiągające prędkość 30 węzłów, planowane jako następcy krążowników typu Zenta, nigdy nie wyszły poza fazę planowania.
Budowa OkrętStoczniaWodowanieWejście do służbyLosSMS „Saida”, Triest26 października 19121 sierpnia 1914złomowany, 1937SMS „Helgoland”Danubius, Fiume23 listopada 191229 sierpnia 1914złomowany, 1937SMS „Novara”Danubius, Fiume15 lutego 191310 stycznia 1915złomowany, 1942