Lata 70. Za namową Haliny Żytkowiak w 1973 odszedł z Trubadurów i rozpoczął karierę solową, którą zapoczątkował płytą pt. Byłaś mi nadzieją nagraną z zespołem instrumentalnym Ryszarda Poznakowskiego. Album promował utworem „Nim zgaśnie dzień”. W latach 1973-1974 podczas koncertów często występował na scenie z ówczesną żoną, Haliną Żytkowiak, i pozostałymi członkami grupy Fair, do której należała. Z zespołem bandu nagrał m.in. piosenkę „Jak salamandra".

W 1974 nawiązał współpracę menedżerską z Andrzejem Kosmalą oraz wystąpił z utworem „Nie żałuj róż, gdy płonie las” na 12. KFPP w Opolu. Odbył także ogólnopolską trasę z programem objazdowym „Ukochany kraj” Romana Fronia oraz wylansował kolejny radiowy przebój – „Hallo, co ty o tym wiesz”. W tym okresie zaczął być określany mianem „polskiego Toma Jonesa”. W 1975 rozpoczął współpracę kompozytorską z Jerzym Milianem oraz wylansował przeboje „Parostatek” i „Rysunek na szkle”. W tym samym roku nawiązał – trwającą kolejne cztery lata – współpracę z Wojciechem Trzcińskim, z którym napisał przeboje: „Pamiętam ciebie z tamtych lat”, „Byle było tak” i „Jak minął dzień”.