lokatą w korpusie oficerów saperów kolejowychDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 20 kwietnia 1927 roku, s. 120.. Z dniem 13 października 1928 roku został przeniesiony do 1 Pułku Saperów Kolejowych w Krakowie na stanowisko dowódcy batalionuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 346.. Z dniem 4 grudnia 1928 roku został przeniesiony z korpusu oficerów saperów kolejowych do korpusu oficerów inżynierii i saperówDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 3 z 29 stycznia 1929 roku, s. 11.. W październiku 1929 roku, po rozformowaniu 1 Pułku Saperów Kolejowych, został przeniesiony na stanowisko zastępcy delegata Sztabu Głównego przy Dyrekcji PKP w Radomiu. Z dniem 26 listopada 1929 został przydzielony na 12 miesięczne studia fortyfikacyjne przy Szkole Podchorążych Inżynierii w WarszawieDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 20 z 23 grudnia 1929 roku, s. 388, 415.. W latach 1930–1932 pełnił służbę w Sztabie Głównym na stanowisku kierownika Komisji Fortyfikacyjnej. Z dniem 1 października 1932 został przeniesiony z Rezerwy personalnej Kierownictwa Fortyfikacji Sztabu Głównego do Szefostwa Fortyfikacji Obszaru Warownego „Wilno”. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 7. lokatą w korpusie oficerów saperów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Leon Schmidt-Borudzki · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.