thumb|Migdol z zespołu obwarowań w Medinet Habu Migdol (hebr. migdōl – wieża, staroegip. mktr) – zachodniosemickie określenie warownej wieży lub podobnego umocnienia występującego na starożytnym Bliskim Wschodzie w architekturze świeckiej i sakralnej. Również pochodna od tego nazwa topograficzna.
W architekturze W fortecach kananejskich starożytnej Palestyny mianem tym określano wzniesioną z kamienia wieżę bramną z rozmieszczonymi na piętrach oknami (otworami) służącymi celom obronnym. Zapewne też z podobnej wieży w biblijnym Jizreel dostrzeżono nadciągające wojska Jehu (2 Krl 9,17). Jak świadczą odkryte pozostałości budowli z epoki brązu (np. w Pelli), wieże takie mogły również flankować umocnione wejście do sanktuariumPołączenie świątyni z wieżą (poza jej naturalną funkcją obronną) wynikało z pradawnej symboliki religijnej czyniącej z sanktuarium miejsce pewnego schronienia i bastion bezpieczeństwa (M. Lurker: Słownik obrazów i symboli biblijnych. Poznań: Pallotinum, 1989, s. 264), a przez to – symbol bóstwa (por. Ps 61,4: „Ty jesteś dla mnie obroną, wieżą warowną przeciwko wrogowi”)..