thumb|Procedury stosowane w technice Bowena I Technika Bowena (inaczej: Bowen, terapia Bowena) jest terapią manualną o charakterze relaksacyjnym mającą pobudzać w organizmie mechanizmy samolecznicze. Koncepcja tej metody została stworzona w latach pięćdziesiątych XX wieku przez Australijczyka Thomasa Ambrose’a Bowena (1916-1982)Leon Chaitow. Metody terapii manualnej w leczeniu dysfunkcji powięziowych. Edra Urban & Partner Wrocław 2015, s.107-115. ISBN 978-8365195425.
Zasada techniki Zabieg, wykonywany z dużą delikatnością, ma charakter relaksacyjny, bezbolesny i nieinwazyjny oraz bardzo indywidualnie dostosowywany do potrzeb pacjenta. Poprzez stymulację nerwowo-mięśniowo-powięziową wykonywaną palcami bezpośrednio na skórze pacjenta lub przez cienką odzież ma na celu przywrócenie homeostazy. Działa nie tylko poprzez układ nerwowy, ale również mięśniowy, powięziowy, limfatyczny i krążenia. Siła aplikowanego ucisku, lokalizacja, sekwencja progresji technik Bowena, a także częstotliwość terapii są uzależnione od badania podmiotowego pacjenta, uwzględniającego historię choroby, obserwację postawy ciała, jego symetrii oraz indywidualne czucie tkanek. Technika ta jest bardzo precyzyjna, mobilizuje tkanki miękkie w specyficzny sposób.