Adekwatność funkcjonalna warunków pracy (in. przystosowanie, odpowiedniość, zgodność; ang. human-environment fit) – zjawisko obecne w dziedzinie psychologii, jaką jest psychologia pracy i organizacji. Jest to stopień przystosowania warunków pracy do możliwości człowieka. Inaczej można nazwać to adekwatnością obiektywnych i subiektywnych warunków pracy. Brak tego przystosowania wpływa negatywnie na komfort pracy. Uznaje się, że brak adekwatności funkcjonalnej nie wywodzi się z winy pracownika (jego lenistwa, braku kompetencji), ale z nietrafnej oceny warunków pracy niezależnych od pracownika. Te warunki są mu dane z góry, w chwili gdy obejmuje określone stanowisko.
Na skutek zmian zachodzących zarówno w człowieku, jak i w otoczeniu, adekwatność funkcjonalna jest nieprzerwanie naruszana – dlatego też nigdy nie można mówić o jej stabilności. Wspomniane zmiany stabilności zachodzą z różnych przyczyn i w różnym tempie. Niektóre z nich są na tyle powolne, że w danym przedziale czasu mogą zostać uznane za nieważne.
Aspekty funkcjonalne adekwatności Zasoby energetyczne. Zapotrzebowanie na stymulację. Zdolność do odbioru, przekazywania i przetwarzania informacji przez jednostkę.