Michaił Iwanowicz Sorokin (ros. Михаи́л Ива́нович Соро́кин, ur. 1 czerwca 1922 we wsi Nikolskoje w guberni niżnonowogrodzkiej, zm. 22 lutego 2005 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał armii.
Życiorys Od września 1941 służył w Armii Czerwonej, brał udział w wojnie z Niemcami, walczył na Froncie Południowym, Południowo-Zachodnim, Północno-Kaukaskim, 1 i 4 Ukraińskim, uczestniczył m.in. w operacji barwienkowsko-łozowskiej i w wyzwalaniu Noworosyjska. Od 1943 należał do WKP(b), w 1949 ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego, a w 1964 Wojskową Akademię Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR. Od 1949 na stanowiskach dowódczych i sztabowych, m.in. dowódca batalionu szkolnego, w latach 1964–1996 zastępca dowódcy Leningradzkiego Okręgu Wojskowego, w latach 1969–1976 I zastępca dowódcy Południowej Grupy Wojsk. Dowódca 2 Armii Gwardii, kolejno w latach 1976–1981 dowódca wojsk Leningradzkiego Okręgu Wojskowego, między 1981 a 1983 główny doradca wojskowy ZSRR w Afganistanie, od 1981 generał armii, od 3 marca 1981 do 25 lutego 1986 zastępca członka KC KPZR, w latach 1983–1986 I zastępca naczelnika Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR.