thumb|Grób Aleksieja Surkowa na Cmentarzu Nowodziewiczym Aleksiej Aleksandrowicz Surkow (ros. Алексе́й Алекса́ндрович Сурко́в, ur. we wsi Sieriedniewo w obwodzie jarosławskim, zm. 14 czerwca 1983 w Moskwie) – radziecki pisarz, poeta, dziennikarz, przewodniczący Związku Pisarzy ZSRR (1953–1969), Bohater Pracy Socjalistycznej (1969).
Życiorys Początkowo pracował w sklepie meblowym i pracowniach stolarskich oraz w drukarniach, 1918 ochotniczo wstąpił do Armii Czerwonej, w której był m.in. konnym zwiadowcą. Brał udział w wojnie domowej w Rosji i w wojnie z Polską oraz w likwidacji powstania chłopskiego w guberni tambowskiej, później wrócił do rodzinnej wsi. Był m.in. sekretarzem gminnego komitetu wykonawczego i pracownikiem powiatowej gazety. W latach 1924–1926 I sekretarz rybińskiej organizacji komsomolskiej, od 1925 członek WKP(b), 1926-1928 redaktor naczelny gubernialnej gazety „Siewiernyj Komsomolec”, od 1928 członek władz Rosyjskiego Stowarzyszenia Pisarzy Proletariackich. W latach 1931–1934 studiował na Wydziale Literatury Instytutu Czerwonej Profesury, 1934–1939 wykładał w Instytucie Redakcyjno-Wydawniczym i Instytucie Literatury Związku Pisarzy ZSRR, 1939–1940 jako żołnierz Armii Czerwonej brał udział w agresji ZSRR na Polskę 1939 i agresji na Finlandię, 1940–1941 był redaktorem naczelnym pisma „Nowyj Mir”.