Amde Tsyjon I (gyyz. ዐምደ ጽዮን, co znaczy Podpora [lub filar] Syjonu, imię tronowe ገብረ ፡ መስቀል Gebre Meskel, co znaczy Niewolnik Krzyża, ur. ? – zm. 1344 r.) – cesarz Etiopii w latach 1314–1344. Pochodził z dynastii salomońskiej. Jest powszechnie uważany za jednego z najwybitniejszych etiopskich cesarzy XIV wieku. Jego imieniem nazywane jest piśmiennictwo i okres w jakim panował.
Konflikt Amde Tsyjona z zakonnikami Na początku swoich rządów popadł w konflikt z duchowieństwem z Debre Azbo, ponieważ mnisi pochodzący z tego klasztoru dowiedzieli się, że cesarz jest w kazirodczym związku ze swoją matką. Trzech duchownych, czyli yczegie Filip, abuna Jakub i abba Honoriusz przybyło do siedziby cesarskiej w Tegulet w celu wyjaśnienia sprawy. Amde Tsyjon I powiedział mnichom, że nie współżyje z matką, lecz z macochą, jednak Honoriusz mimo wszystko udzielił nagany władcy. Cesarza wyprowadziły z równowagi pouczenia mnicha i kazał go obić rózgami, o czym wieść dość szybko rozeszła się po okolicy. Pod wieczór w Tegulet wybuchł pożar, za który Amde Tsyjon i ludzie z jego otoczenia obwinili mnichów, jakoby mieli się zemścić za chłostę na Honoriuszu. Uniesiony gniewem cesarz wygnał zakonników z Debre Azbo w różne strony Etiopii, a część uwięził.