byliny z czasów Rusi Nowogrodzkiej. Plon swej pracy naukowej Rybnikow opublikował w czterotomowym „Zbiorze pieśni rosyjskich”, za co otrzymał złoty medal rosyjskiego Towarzystwa Geograficznego i prestiżową nagrodę im. P. Demidowa. W 1861 został członkiem Towarzystwa Miłośników Literatury Rosyjskiej oraz Towarzystwa Archeologicznego.
W 1862 uzyskał w rangę radcy tytularnego, by już rok później awansować na stopień asesora kolegialnego. Do 1866 pełnił różnorakie funkcje urzędowe w guberni ołonieckiej.
Wicegubernator guberni kaliskiej i polonofil W grudniu 1866 Rybnikow został na własną prośbę przeniesiony do tzw. Królestwa Polskiego i delegowany do Kalisza, gdzie po reformie administracyjnej miała powstać siedziba urzędu najbardziej na zachód położonej guberni Imperium Rosyjskiego. Od początku 1867 był pełniącym obowiązki wicegubernatora nowo powstałej guberni kaliskiej, w tym samym roku uzyskał kolejny awans urzędniczy, zostając radcą nadwornym, w 1870 otrzymał stopień radcy kolegialnego, a 26 lutego 1871 został oficjalnie zatwierdzony na stanowisku kaliskiego wicegubernatora.