Produkcja thumb|250px|Gjułpani wykorzystywane w produkcji olejku różanego Plantacje róż wymagają 3 lat, żeby dać dobre zbiory. Czas trwania ich pełnej produkcji jest nie większy niż 15 lat. Olejek różany oraz wodę różaną wytwarza się przez destylację różowych płatków kwiatu róży damasceńskiej. Technologia ta została przyniesiona na ziemie bułgarskie w XVIII wieku z Persji i Indii. Z czasem, aby zwiększyć ilość i poprawić jakość olejku różanego, modernizowano maszyny używane do ich produkcji oraz zaczęto stosować podwójną destylację. W 1902 w Karłowie zbudowano pierwszą w Bułgarii fabrykę wykorzystującą destylację z parą wodną płatków róży. Typowy proces wyglądał następująco: do alembików o pojemności ok. 90 l ładowano ok. 10 kg kwiatów i 75 l wody, a następnie przez ok. 1,5 godziny gotowano na dużym ogniu. Odprowadzona para wodna skraplała się w prostej chłodnicy (rurce przechodzącej przez kocioł zasilany stale zimną wodą) i była zbierana w odbiorniku. Zazwyczaj zbierano ok. 10 l płynu (czasem ok. 15 l, ale wtedy olejek był bogatszy w stearopteny). Zużyte kwiaty wyrzucano, a do alembika ładowano świeżą porcję, dopełniając ubytek wody. Po zebraniu ok. 40 l destylatu poddawano go powtórnej dystylacji, zbierając pierwsze 5 l, które wlewano do butelki o długiej, wąskiej szyjce. Pozostałe 35 l zawracano z powrotem do alembików.