Specjalizowało się w produkcji garbników: dębowego, mimozowego i ślimakowego, furfurolu (jedyny producent w kraju), płyt wiórowych, pilśniowych, sklejki suchotrwałej, wodoodpornej, lotniczej, modelarskiej (jedyny producent w kraju), szalunkowej, lignofolu czółenkowego, samosmarownego, płyt filtracyjnych dla przemysłu chemicznego, klejów fenolowych i wodoodpornych. Wartość produkcji zapewniała bydgoskim zakładom pierwsze miejsce w zjednoczeniu i całej branży sklejek w Polsce. Produkty zakładu trafiały do budownictwa oraz przemysłów: meblarskiego, stoczniowego, skórzanego, chemicznego i ciężkiego.
W latach 1970–1971 kontynuowano modernizację zakładu. Powstała m.in. hala produkcji sklejki wodoodpornej. 31 stycznia 1972 roku wybuchł duży pożar, który sparaliżował pracę zakładu na 5 miesięcy: sięgające 40 m wysokości płomienie doszczętnie strawiły halę produkcyjną, powodując straty w wysokości 13 mln zł mimo akcji ratowniczej 21 jednostek straży pożarnej i 120 pracownikówKalendarium „Expressu”: Spłonęła całkowicie hala bydgoskich „Sklejek”, Express Bydgoski 31 stycznia 2017. W 1973 roku produkcja sklejek sięgała blisko 14 tys. m³, z czego 10% wysłano na eksport.