Aleksander (gyyz. እስክንድር, Yskyndyr, imię tronowe; gyyz. ቈስታንቲኖስ Konstantyn II, ur. 15 lipca 1471 - zm. 7 maja 1494 r.) – cesarz Etiopii w latach 1478–1494. Pochodził z dynastii salomońskiej i był synem cesarza Beyde Marjama I i jego żony Romny.
Początki panowania
Ze względu na zbyt młody wiek w czasie obejmowania tronu, Aleksander musiał współrządzić razem z regentami. Początkowo w skład rady regentów wchodziły następujące osoby; jego matka - królowa Romna, Tesfa Gijorgis - sprawujący urząd opata klasztoru umieszczonego na wyspie na jeziorze Hajk, oraz bituedden Amde Mikael. Królowa Romna wcześnie wycofała się ze współrządzenia, a następnie wstąpiła do klasztoru w pobliżu Debre Libanos, gdzie mieszkała aż do śmierci. Opat Tesfa Gijorgis okazał się nie być równorzędnym partnerem doświadczonego bitueddena, dlatego według etiopskiego historyka Taddesse Tamrata, Amde Mikael władał Cesarstwem niemal samodzielnie. Rządy Mikaela dobiegły końca około 1486 roku, kiedy to babcia cesarza, Helena przeprowadziła przewrót pałacowy i uwięziła bitueddena, a później skazała go na śmierć. Cesarzowa Helena przez następne lata odgrywała decydującą rolę w rządzeniu Etiopią.
Wyprawa na Dakkar