Obroną kierowano poprzez rozkazy wydawane za pomocą linii telefonicznych (jedna na każdą formację) oraz lamp błyskowych, które zostały umieszczone w kwaterze dowodzenia w budynku Izby Handlowej. Sposób obrony miasta zastosowany podczas symulacji był podobny do tego jakiego używały wojska francuskie broniące Paryża podczas I wojny światowej, aby dowieźć żołnierzy na front. Wraz ze wzrostem intensywności walk, pozycje na węzłach drogowych oraz kolejowych zajęły lekkie czołgi. Trzydzieści pojazdów sił obrony przeciwlotniczej oraz umiejscowieni na dachach żołnierze otworzyli ogień ze ślepej amunicji do znajdujących się w powietrzu niemieckich myśliwców. pierwsza symulowana ofiara walk została zaraportowana o godz. 8:00. W strategicznych punktach miasta rozlokowano polowe punkty opatrunkowe, które zajmowały się udającymi rannych żołnierzami, a także prawdziwymi poszkodowanymi – jedną osobą, która skręciła kostkę oraz kobietą, które rozcięła sobie kciuk przygotowując poranne śniadanie podczas godzinnego zaciemnienia.