Goya, albo trudna droga do oświecenia (, , , ) – enerdowsko-radziecko-bułgarsko-jugosłowiański film biograficzny z 1971 roku w reżyserii Konrada Wolfa. Film dotyczył życia hiszpańskiego malarza Francisca Goi. Podstawą scenariusza była powieść Liona Feuchtwangera pod tym samym tytułem, opublikowana w 1951 roku.
Film opowiada o konflikcie wewnętrznym malarza, który z jednej strony, dzięki wsparciu dworu króla Karola IV Burbona i Kościoła, doszedł do bogactwa i zaszczytów, z drugiej wszakże sympatyzuje z uciskanym hiszpańskim ludem.
Goya to jeden z pierwszych wschodnioniemieckich filmów kręconych na taśmie 70 mm. W rolę malarza wcielił się litewski aktor Donatas Banionis, w głównych rolach wystąpili także m.in. (jako księżna de Alba), Fred Düren (jako Esteve), Michaił Kozakow (jako Gilmarde), Mieczysław Voit (w roli Wielkiego Inkwizytora), Gustaw Holoubek (jako Bermudez), Rolf Hoppe (jako król Karol IV) oraz Wolfgang Kieling (jako Manuel Godoy). Zdjęcia kręcono w Dubrowniku, Bułgarii, Jałcie i obwodzie leningradzkim.
Film startował w konkursie głównym na 7. MFF w Moskwie w 1971, gdzie zdobył Nagrodę Specjalną.