23 kwietnia 1882 został wybrany członkiem wydziału oddziału Towarzystwa Pedagogicznego w Sanoku i był wówczas inicjatorem utworzenia w mieście wyższej szkoły żeńskiej pod egidą organizacji. Reskryptem C. K. Ministra Wyznań i Oświecenia z 9 sierpnia 1888 został przeniesiony z funkcji kierownika sanockiego gimnazjum na zastrzeżone mu stanowisko profesora w Gimnazjum św. Anny w Krakowie. 6 grudnia 1888 został przydzielony do C. K. IV Gimnazjum we Lwowie, gdzie od 26 czerwca 1890 piastował stałą posadę. Jako nauczyciel uzyskał VII rangę. Otrzymał tytuł c. k. radcy szkolnego 9 kwietnia 1903. We wrześniu 1901 pod nieobecność kierownika Karola Rawera zastępczo objął kierownictwo nad oddziałami równorzędnymi C. K. IV Gimnazjum we Lwowie. Od listopada 1903 do końca roku szkolnego 1903/1904 zastępczo pełnił funkcję dyrektora C. K. IV Gimnazjum we Lwowie. Od 1903 do 1909 pełnił etatowe stanowisko kierownika osobnych oddziałów równorzędnych C. K. IV Gimnazjum we Lwowie. Na przełomie XIX i XX wieku pracował równolegle w Pierwszym Prywatnym Żeńskim Seminarium Nauczycielskim we Lwowie. 20 czerwca 1909 odbyła się uroczystość 40-lecia jego pracy nauczycielskiej, podczas której zainicjowano powstanie fundacji jego imienia przy bursie IV Gimnazjum. W 1909 został przeniesiony w stan spoczynku.