Było to kolejnym czynnikiem umożliwiającym uproszczenie kuchni, zerwanie z monumentalnymi, wystawnymi posiłkami w stylu Carême'a, w których występowały np. ogromne dania w kształcie piramid. W 1897 roku Escoffier i Ritz zostali jednak w atmosferze skandalu zwolnieni z Hotelu Savoy. Przenieśli się w 1898 do Paryża, otwierając paryski Hotel Ritz, a następnie z powrotem do Londynu, otwierając Carlton Hotel, który konkurował luksusem z Hotelem Savoy i przejął wielu jego klientów. W Carlton Hotel Escoffier pracował do emerytury w 1920. Oba te hotele występują w materiałach źródłowych jako powiązane z dziejami melby.
Historia deseru Escoffier często nazywał swoje potrawy imionami kobiet; według anegdoty to, że swoje najsławniejsze dania przygotowywał dla kobiet, miał uważać nawet za największy sekret swojej kuchni. Melba nie była wyjątkiem, istnieją nawet nazwane na cześć innych kobiet dania z brzoskwiń, jak upamiętniające Blanche d’Antigny danie coupe d’Antigny (połówki brzoskwiń w syropie waniliowym na lodach truskawkowych, polane śmietanką). Do szerzej znanych należy deser fraises à la Sarah Bernhardt (truskawki z lodami waniliowymi, sorbetem ananasowym, bitą śmietaną i likierem curaçao), żadne z nich nie jest jednak tak szeroko znane, jak melba.