„rybi ogon” wsparty jest na kamieniach, podobne kamienie umieszczone są pod słupami podtrzymującymi dach.

Dach czterospadowy kryty jest kiczkami ze słomy żytniej ułożony w schodki. Wysokość dachu do zrębu jest w stosunku 2:1, proporcja ta pozwalała na uzyskanie stromego dachu, przez co zwiększała się żywotność słomianego pokrycia. Chałupa kmieca jest budynkiem dwutraktowym z przelotową obszerną sienią. Po południowej stronie jest izba zwana piekarnią oraz izdebka, po drugiej – dwie komory: pierwsza (z większym oknem) używana była jako pokój dziewczęcy, druga (z mniejszym oknem) używana jako pomieszczenie na przedmioty gospodarcze i zapasy żywności. W komorach znajdują się wystawy tematyczne: w pierwszej – tradycyjne stroje, w drugiej – warsztat tkacki.

Kuchnia była najważniejszym pomieszczeniem w chałupie, to właśnie w niej toczyło się życie rodzinne. Tutaj gotowano, jedzono, myto się, spano, jak również wykonywano przeróżne prace. Izdebka to najbardziej zacne pomieszczenie, gdzie przyjmowano najbardziej znamienitych gości, a na co dzień służyło, jako sypialnia dla gospodarzy. Z sieni wchodzimy na tzw. oborę, przez umieszczoną w poprzek niej ławę, zwaną pogródką, przechodzimy do stajni.