Trenowała biegi średniodystansowe w Wiśle Kraków i AZS-AWF Kraków. Społecznie prowadziła sekcję lekkoatletyki dla osób z uszkodzonym narządem ruchu przy radzie wojewódzkiej ZSSP „Start”. W latach 1985–1986 współorganizowała spartakiady dla młodzieży niepełnosprawnej umysłowo. W 1998 zorganizowała pierwszą w Polsce międzynarodową olimpiadę sportową dla pacjentów po przeszczepach narządów.
Specjalizuje się w rehabilitacji ruchowej i sporcie osób niepełnosprawnych. Opublikowała ponad 110 prac naukowych. Członek Polskiego Towarzystwa Rehabilitacji (członek zarządu głównego i zastępca sekretarza), a także Komitetu Rehabilitacji, Kultury Fizycznej i Integracji Społecznej PAN. W latach 2008–2019 ekspert Polskiej Komisji Akredytacyjnej, od 2020 członek PKA.
Została odznaczona Srebrnym (2012)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 października 2012 r. o nadaniu odznaczeń (). i Brązowym (2007)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 października 2007 r. o nadaniu odznaczeń (). Krzyżem Zasługi.
Życie prywatne Jest mężatką, matka czwórki dzieci.
Przypisy