Wyróżnienia i upamiętnienie Jerzy Przystawa, autor pośmiertnego wspomnienia Irena Chmieleńska (1910–2008): Kto ratuje jedno dziecko… podkreślał, że była osobą bardzo skromną, która za swoją pracę nie oczekiwała nagród, apanaży, zaszczytów, wyrazów uznania. Nie otrzymywała ich, jednak J. Przystawa wyrażał nadzieję, że jej wytrwała praca społecznika nie zostanie zapomniana, że jej zasługi zostaną docenione w Polsce, tak jak doceniono w Jerozolimie ofiarność Marii i Ludwika Chmieleńskich oraz ich córki Ireny w ratowaniu Żydów w czasie okupacji hitlerowskiej. W roku 1998, po ponad 50 latach od zakończenia wojny, Instytut Pamięci Męczenników i Bohaterów Holocaustu Jad Waszem podjął decyzję o umieszczeniu w Parku Sprawiedliwych wśród Narodów Świata, na Wzgórzu Pamięci, tablicy z nazwiskami Ireny Chmieleńskiej i jej rodziców

Według Jerzego Przystawy społeczne działania Ireny Chmieleńskiej można określić trawestując pochodzącą z Talmudu sentencję: „Kto ratuje jedno życie – ratuje cały świat” (umieszczoną na medalu Jad Waszem):

Jej nazwisko J. Przystawa stawia obok nazwisk takich społeczników, jak Janusz Korczak lub Zofia Zbyszewska.