Twierdził, że demokratyczna forma rządów i rewolucje, jeśli sprzeciwiają się takiemu despotyzmowi i dążą do urzeczywistniania prawa boskiego, są dopuszczalne i godne poparcia. Dowodził, że socjalizm jest możliwy do pogodzenia z religią, a dyktatorski ustrój państwa nie jest zgodny z szyizmemCoville T., Najnowsza..., s. 42.. Starał się opracować kompletną wizję ustroju gospodarczego zgodnego z nakazami islamu szyickiegoCoville T., Najnowsza..., s. 90.. W pracy Islam a własność w porównaniu z zachodnimi systemami gospodarczymi opisywał ewolucję systemu własności na przestrzeni wieków, krytykował marksizm za uproszczone przyjmowanie, że problemy społeczne rozwiąże nadanie specjalnych przywilejów robotnikom oraz za ateizm. Twierdził, że idealnych wskazań co do systemu społecznego i gospodarczego należy szukać w islamie, który uczy doskonałego odróżniania dobra od zła, zobowiązuje do postępowania sprawiedliwego niezależnie od uwarunkowań klasowych. Nakazywał uznanie Boga za właściciela wszystkich ziemskich dóbr. Chwalił rozwój handlu, równocześnie argumentując, że zgodne z nauką islamu jest socjalistyczne hasło: od każdego wedle umiejętności, dla każdego według potrzeb.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Mahmud Taleghani · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.