Ekologia i zachowanie Górzaki fioletowogardłe zamieszkują wszelkie porośnięte roślinnością strefy do linii wiecznego śniegu. Bywały odnotowywane na wysokości od 3500 do 5200 m n.p.m. Ich zasięg jest mocno poszatkowany ze względu na rozmieszczenie gór wulkanicznych. Zwykle górzaki fioletowogardłe przebywają w górnej granicy strefy páramo, głównie w bardziej pustynnych obszarach trawiastych podobnych do puny, również w bardziej wilgotnej punie i kamienistych zboczach. Odwiedza również obszary przekształcone przez człowieka wskutek wypalania roślinności oraz pastwiska. W nocy odpoczywa w jaskiniach i szczelinach skalnych, zwykle w stanie podobnych do torporu. W podobnych miejscach chroni się również podczas gradobicia, częstego na wyższych wysokościach. Górzaki fioletowogłowe żywią się nektarem, którego głównym dlań źródłem są pomarańczowe kwiaty Chuquiraga jussieui (astrowate), poza tym pui i przedstawicieli ślazowatych. Dietę kolibry te uzupełniają owadami, które łowią w powietrzu lub zbierają ze skał czy roślinności. Są to ptaki agresywne i terytorialne.