Jerzy Dadzibóg Łukomski herbu Roch III (zm. po 1695 roku) – wojski witebski w 1690 roku, stolnik połocki w 1677 roku, podczaszy miński w 1668 rokuUrzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego Spisy Tom 5. Ziemia połocka i województwo połockie XIV–XVIII wiek, pod redakcją Henryka Lulewicza, Warszawa 2018, s. 281., wójt miński w 1677 roku.
Syn Samuela Eustachego Łukomskiego, stolnika wołkowyskiego, i Marianny Kisiel-Dorohinickiej.
Przebywał kilka lat w niewoli w Moskwie. Był posłem województwa witebskiego na sejm nadzwyczajny 1672 roku. W 1674 roku podpisał elekcję Jana III Sobieskiego z województwa mińskiego. Poseł na sejm koronacyjny 1676 roku z WitebskaDiariusz sejmu koronacyjnego Jana III Sobieskiego w 1676, opracował Jarosław Stolicki, Kraków 2019, s. 116.. Poseł sejmiku witebskiego na sejm 1677 rokuRobert Kołodziej, Ostatni wolności naszej klejnot. Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana III Sobieskiego, Poznań 2014, s. 617, tu błędnie jako Jerzy Dadźbóg Łukowski.. Poseł na sejm 1685 roku z witebskiegoRobert Kołodziej, Litewski sejmik generalny w Słonimiu na tle sytuacji w Rzeczypospolitej przed sejmem 1685 roku, w: Res Historica, nr 40 (2015), s. 108..