Franciszek Knapp ps. „Ernest”, „W-40”, „Otto Zoller”, „Ż-11” (ur. 25 marca 1898 w Szczebrzeszynie, zm. 15 listopada 1984 w Szczecinie) – podporucznik żandarmerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Franciszek Knapp urodził się 25 marca 1898 roku w Szczebrzeszynie. Uczęszczał do gimnazjum w Hrubieszowie. W maju 1915 roku został wcielony do Marynarki Wojennej Imperium Rosyjskiego. Później został przeniesiony do kawalerii Armii Imperium Rosyjskiego. W sierpniu 1916 roku, w czasie walk na Wołyniu, dostał się austriackiej niewoli. Dwa miesiące później uciekł z obozu w Rawie Ruskiej i został członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej w Hrubieszowie. Następnie walczył w lotnym oddziale bojowym porucznika Tadeusza Puszczyńskiego. W listopadzie 1918 roku wziął udział w rozbrajaniu żołnierzy c. i k. armii stacjonujących w Uściługu.
W lutym 1919 roku wstąpił do 1 pułku szwoleżerów. W lipcu 1919 roku rozpoczął służbę w żandarmerii. Początkowo służył w Ekspozyturze Żandarmerii Polowej Frontu Wołyńskiego, a następnie w żandarmerii polowej 5 Brygady Jazdy, 13 Dywizji Piechoty, 3 Armii, 1 Dywizji Piechoty Legionów, 7 Dywizji Piechoty, Samodzielnej Brygady Kozaków Dońskich i 1 Dywizji Jazdy.