Lęgi Samca w kondycji lęgowej odnaleziono w styczniu. Możliwe, że sezon lęgowy trwa od listopada do stycznia; osobniki młode widziane były w listopadzie i styczniu. Wczesnym wrześniem 1982 odnaleziono jedno gniazdo, około 60 cm nad poziomem wody, w kępie traw. Zawierało 3 czysto białe jaja. Nie ma jednak całkowitej pewności, że było to gniazdo modroderkaczyka. Poza tym brak danych.
Status zagrożenia IUCN uznaje modroderkaczyka za gatunek krytycznie zagrożony (CR, Critically Endangered) od 2010 (stan na 2021). Wcześniej nadano mu taki status w 1994 i 1996, za to w latach 2000–2008 uchodził za zagrożonego (EN, Endangered). Liczebność populacji szacuje się na 50–249 dorosłych osobników. Ptaki te zamieszkują stosunkowo niewielki obszar obejmujący jedynie jedno mokradło. Prawdopodobnie największym zagrożeniem jest wypalanie łąk w porze suchej. Niegdyś intensywnie wycinano trawy celem przetworzenia ich na strzechy. Od 2000 populacja ma gwałtownie spadać; wprowadzono wtedy na wyspę tawady (Clarias gariepinus), ryby obce dla Kuby. Możliwe, że polują one na pisklęta. Inne drapieżniki na wyspie to mangusty i szczury, które również mogą zjadać te chruściele.
Przypisy
Kategoria:Chruściele Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Fauna endemiczna Kuby Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1927 roku