Od 26 października 1937 do 28 lutego 1940 był ludowym komisarzem oświaty RFSRR, od marca do czerwca 1940 dyrektorem Moskiewskiego Instytutu Inżynieryjno-Ekonomicznego im. Ordżonikidze, od czerwca 1940 do września 1941 dyrektorem Leningradzkiego Instytutu Industrialnego/Politechnicznego im. Kalinina, a 1942–1943 członkiem Rady Wojennej 67 Armii Frontu Leningradzkiego. Później był szefem Zarządu Politycznego Frontu Leningradzkiego w stopniu generała majora (otrzymał ten stopień 6 grudnia 1942), zastępcą przewodniczącego Komitetu Wykonawczego Leningradzkiej Rady Miejskiej i do 1949 dyrektorem Instytutu Historii Partii przy Leningradzkim Komitecie Obwodowym WKP(b). Był odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru.
19 listopada 1949 został aresztowany w związku ze „sprawą leningradzka”, zmarł w więzieniu Butyrki podczas śledztwa.
Bibliografia Przewodnik po historii Partii Komunistycznej i ZSRR (ros.)
Kategoria:Generałowie majorowie Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Kutuzowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Radzieccy politycy Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Więźniowie radzieckich więzień i obozów Kategoria:Zmarli w 1950