Od zachodniej strony (z Dolinki Koziej) widoczne są dwie Sieczkowe Turnie: Zadnia i Skrajna, i to tylko jako słabo rozróżnialne garby grzbietu. Natomiast od wschodniej strony, do Dolinki Buczynowej Sieczkowe Turnie opadają potężną ścianą o wysokości około 350 m i są wyraźnie oddzielone od Granatów i Czarnych Ścian. Trzecia z tych turni, Pośrednia Sieczkowa Turnia widoczna jest tylko od strony tej dolinki. Znajduje się w masywie Skrajnej Sieczkowej Turni, oddzielona od niej siodełkiem. W grani Sieczkowych Turni w kolejności od zachodu na wschód wyróżnia się: Zadnia Sieczkowa Przełączka (ok. 2210 m) Zadnia Sieczkowa Turnia (ok. 2220 m) Wyżnie Sieczkowe Siodełko (ok. 2215 m) Skrajna Sieczkowa Turnia (ok. 2220 m) Niżnie Sieczkowe Siodełko (ok. 2195 m) Pośrednia Sieczkowa Turnia (ok. 2205 m) Sieczkowa Szczerba (ok. 2210 m). Sieczkowymi Turniami prowadzi szlak Orlej Perci, ale nie ich granią, lecz kilka-kilkanaście metrów poniżej wierzchołków po zachodniej stronie (nad Dolinką Kozią). Tylko w jednym miejscu – na Sieczkowej Szczerbie wyprowadza on na grań. Wschodnie ściany Sieczkowych Turni są natomiast obiektem wspinaczkowym taterników.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Sieczkowe Turnie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.