Dobosz (Der Trommler) – baśń ludowa opublikowana w 1843 roku przez braci Grimm w piątym wydaniu ich zbioru Baśni (tom 2, nr 193).
Treść według braci GrimmBaśnie braci Grimm tom 2, wyd. LSW, 1989 Pewien dobosz znalazł raz nad brzegiem jeziora kawał płótna, które podniósł i zabrał do domu. Wieczorem pojawiło się u niego widmo, prosząc o zwrot koszuli. Dobosz dowiedział się, że jego gość to księżniczka więziona przez złą czarownicę na szczycie Szklanej Góry. Co noc może kąpać się w jeziorze w tej postaci, ale bez magicznej koszuli nie jest w stanie wrócić. Dobosz oddał jej koszulę i obiecał, że uwolni ją z niewoli.
Następnego dnia ruszył w stronę Szklanej Góry. Droga prowadziła przez puszczę zamieszkaną przez groźne olbrzymy. Dobosz spotkał jednego z nich, ale udało mu się przekonać go, że idzie na czele wielkiej armii. W zamian za obietnicę zawrócenia wojska olbrzym pomógł doboszowi dostać się pod Szklaną Górę. Na miejscu pojawił się problem, gdyż góra była tak stroma i śliska, że nie dało się na nią wspiąć. Jednak dobosz napotkał dwóch ludzi, którzy kłócili się o magiczne siodło. Ten kto siedział w tym siodle mógł się znaleźć w każdym miejscu, w jakim sobie zażyczył. Dobosz udając, że chce ich rozsądzić, zaproponował, by ścigali się, a zwycięzca zgarnie sporną rzecz.