Antoni Hieronim Dionizy Zabielski herbu Trzaska (ur. 8 września 1842 w Sokołowie, zm. 1916 w Przeworsku) – powstaniec styczniowy, właściciel ziemski, urzędnik.
Życiorys Urodził się 8 września 1842 w Sokołowie w Królestwie Polskim. Został praktykantem gospodarczym. Od 1861 działał w ruchu niepodległościowym. Był członkiem i wysłannikiem Komitetu Centralnego, jednym z organizatorów powstania styczniowego 1863, sformował wówczas oddział kosynierów, którego był początkowo dowódcą. Następnie służył jako setnik, szeregowiec w strzelcach, Żuawach, jako porucznik kawalerii. Uczestniczył w walkach na ziemi hrubieszowskiej i zamojskiej biorąc udział w bitwach m.in. pod Lubartowem 22 na 23 stycznia, pod Markuszowem, pod Kurowem 24 stycznia. Od 30 stycznia 1863 służył w oddziale Leona Frankowskiego i Zdanowicza, biorąc udział w bitwach pod Kazimierzem nad Wisłą, pod Słupczą 8 lutego. Później walczył pod komendą Mariana Langiewicza i Morbitzera. Pod koniec kwietnia 1863 przeszedł granicę austriacką pod Baranami wraz z grupą powstańców dowodzonych przez Józefa Śmiechowskiego. Był internowany w Austrii, później aresztowany i zwolniony. W Galicji ukrywał się pod nazwiskiem Andrzej PoznańskiKsięgi metrykalne parafii Kosina. Po amnestii ujawnił prawdziwe nazwisko i uznał poddaństwo austriackie.