Otrzymał tytuł radcy namiestnictwa.
Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę (1918) został powołany do służby w Polskiej Komisji Likwidacyjnej w 1919 i pracował tam najpierw w Wydziale Administracyjnym, a potem w Biurze dla Spraw Misji Zagranicznych, Prezydium PKL, po czym został przeniesiony do Prezydium Lwowskiej Komisji Generalnej Delegatury Rządu. Potem był inspektorem aprowizacyjnym przy Generalnym Delegacie Rządu, a w trakcie wojny polsko-bolszewickiej był zastępcą tegoż w I Oddziale Sztabu Dowództwa Okręgu Generalnego „Kraków”. Do 1921 był inspektorem objazdowym starostw. Po wprowadzeniu reformy administracyjnej i utworzeniu Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie z dniem 1 września 1921 został powołany na urząd stanowisko kierownika starostwa powiatu krakowskiego, które sprawował do końca życia. W 1923 otrzymał V stopień służbowy. Był poważany w różnych środowiskach i uznawany za bezstronnego urzędnika.
W Krakowie zamieszkiwał przy ul. Jana III Sobieskiego. Zmarł 13 stycznia 1927 w Krakowie dwa dni przed swoimi 60. urodzinami.