Kazimierz Łączyński rycerz herbu Nałęcz (ur. 1856, zm. 27 sierpnia 1922 w Jaśle) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się w 1856. Został oficerem cesarskiej i królewskiej Armii. Na majora został awansowany ze starszeństwem z 1 listopada 1901 roku. W 1904 dowodził I dywizjonem c. i k. 6 Pułku Ułanów w RzeszowieSchematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1905, Wiedeń grudzień 1904, s. 658, 766.. Brał udział w I wojnie światowej, służąc w stopniu pułkownika ułanów w Rzeszowie.
15 sierpnia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austriacko-węgierskiej, w stopniu pułkownika ze starszeństwem z 10 marca 1916, i zaliczony do I Rezerwy„Dziennik Rozkazów Wojskowych” nr 87 z 3 września 1919 roku, poz. 3067.. 19 stycznia 1920 został przeniesiony z Głównego Kwatermistrzostwa Naczelnego Dowództwa WP do Stacji Odpoczynku dla Koni w Chodorowie na stanowisko dowódcy. 29 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu pułkownika, w kawalerii, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Był nadal dowódcą stacji. Z dniem 1 maja 1921 został przeniesiony w stan spoczynku z prawem noszenia munduru.
Był właścicielem dóbr ziemskich. Zmarł 27 sierpnia 1922 w Jaśle.