Michaił Konstantinowicz Łazurienko (ros. Михаил Константинович Лазуренко, ur. 1908 w Gorłówce, zm. 1987 w Kijowie) – radziecki działacz partyjny.
Życiorys Skończył technikum industrialne, w latach 1927–1931 pracował jako technik i ślusarz na kolei, potem został zastępcą przewodniczącego rejonowego drogowego biura inżynierów i techników na Kolei Południowo-Donieckiej. Od 1932 należał do WKP(b), do 1939 pracował w KC Związku Robotników Kolei Południa w Charkowie, do grudnia 1939 był I sekretarzem Lenińskiego Komitetu Rejonowego KP(b)U w Charkowie. Jednocześnie we wrześniu 1939 skierowany jako członek Tymczasowego Zarządu miasta Stanisławowa odebranego właśnie przez ZSRR Polsce po agresji z 17 września 1939. Od grudnia 1939 do 1941 był III sekretarzem Komitetu Miejskiego KP(b)U w Stanisławowie, 1944–1946 II sekretarzem tego komitetu, a w latach 1946–1949 II sekretarzem Komitetu Obwodowego KP(b)U w Stanisławowie, 1949–1952 był słuchaczem Wyższej Szkoły Partyjnej przy KC WKP(b). Od czerwca 1952 do lutego 1954 był sekretarzem, a od 9 lutego 1954 do 11 lutego 1961 I sekretarzem Komitetu Obwodowego KP(b)U/KPU we Lwowie, jednocześnie od 26 marca 1954 do 17 marca 1971 był członkiem KC KPU.