Przykładem jest znaczny wzrost ilości wody w Kościeliskim Potoku pod Skałą Pisaną spowodowany wypływem wód z Jaskini Wodnej pod Pisaną czy na Chochołowskim Potoku spowodowany dużą ilością wody wypływającą z Wywierzyska Chochołowskiego.
Potoki tatrzańskie zasilane są w dużym stopniu potężnymi zbiornikami wód podziemnych, dzięki czemu charakteryzują się małymi zmianami wodostanu. W ciągu roku wyróżnia się jedno lub dwa wezbrania wód spowodowane ulewnymi deszczami. Mają one miejsce na wiosnę lub w lecie. Najczęściej wezbrania te następują w lipcu i sierpniu. Najniższe poziomy wód występują w zimie, najczęściej w marcu. Tatry mają bardzo duży współczynnik odpływu wód. Z 1 km² powierzchni w jednej sekundzie spływa średnio około 30 l wody, co odpowiada poziomowi opadów w wysokości 1000 mm rocznie. Jest to 70% sumy opadowej. Tak duży współczynnik spływu powierzchniowego jest skutkiem skalistego podłoża i dużego nachylenia stoków. Największy spływ powierzchniowy ma miejsce w czasie wiosennych roztopów, gdy ziemia jest zamarznięta i nie przepuszcza w głąb wody.