Nie było wtedy na nic pieniędzy, więc każde Piwniczne przedsięwzięcie poprzedzały żebracze wędrówki do fabryki papierosów po odrzuty tektury, do fabryki czekolady Wawel po kolorowe papierki od cukierków, staniol, złotko, do Nowej Huty po bibułę i czerwone płótno, do Andrychowa po wybrakowane materiały, do wytwórni bombek choinkowych po potłuczone bombki i tak dalej, i tak dalej. Z tych wszystkich braków i odrzutów robiło się potem cudowne dekoracje”.
Krystyna Szczepańska była autorką dekoracji dla balów Piwnicy pod Baranami. W maju 1973 wraz z Wiesławem Dymnym była autorką scenografii balu na zamku w Niepołomicach. Wraz z mężem współorganizowała widowisko 149-lecie Zawodu Pisarskiego J.I. Kraszewskiego. W 1976 znaleźli się w Komitecie Jubileuszowym przygotowującym uroczyste obchody dwudziestolecia Piwnicy pod Baranami. Później Krystyna Szczepańska wykonała scenografię do spektaklu Apologia Ambrożego Grabowskiego, czyli chwila przemijania (1978) w reżyserii Piotra Skrzyneckiego. Spektakl został zaprezentowany premierowo przez zespół Piwnicy w auli Akademii Ekonomicznej, a wśród zaproszonych na premierę widzów znalazł się m.in.