Listy Mahometa do władców państw (, ) – według arabskiego historyka At-Tabariego, autora dzieła zatytułowanego Historie proroków i królów (), Mahomet pod koniec szóstego roku hidżry i po zawarciu paktu z Hudajbija napisał listy do wielu sąsiednich władców, zapraszając ich do przejścia na islam. Badacze niemuzułmańscy często podważają tę tradycję.
Adresaci Wedle zwyczajowej historiografii islamskiej, Mahomet wysłał swoich posłańców z takimi listami aż do dziewięciu adresatów: Herakliusz (هرقل), cesarz wschodniorzymski Chosroes II (كسرى الثاني), szahinszach Persji Ashama ibn Abdżar (أصحمة النجاشي), negus Aksum Al-Mukaukas (المقوقس), zarządca Egiptu Harith Gassani (الحارث بن أبي شمر الغساني), zarządca Syrii Hauda bin Ali, zarządca Al-Jamamy Dżaifer, król Omanu i jego brat Abd al-Dżalandi Munzir ibn Sawa Al Tamimi (czyt. ibn Sała) (المنذر بن ساوى التميمي), władca Bahrajnu.
List do Herakliusza Treść oryginału: Przekład na polski: Odpowiedź Herakliusza miała być dyplomatyczna. W późniejszych latach Bizancjum było jedynym państwem na Bliskim Wschodzie, które przetrwało arabską inwazję.