Krzysztof z Brzezia Lanckoroński herbu Zadora (zm. w 1666 roku) – kasztelan radomski w latach 1651–1666, starosta małogoski w 1646 roku, starosta szydłowski w 1642 roku, dworzanin królewski w 1635 roku.
Syn Zbigniewa, urodzony ok. 1600r. W 1614r. rozpoczął studia w Dillingen, w 1615r. w Ingolstadt, a w 1619r. w Padwie. W 1622r. uczestniczył w poselstwie Krzysztofa Zbaraskiego do Stambułu w celu ratyfikacji pokoju chocimskiego. Brał udział jako dworzanin królewski w poselstwie Jerzego Ossolińskiego do papieża Urbana VIII i w jego wspaniałym wjeździe do Rzymu 27 września 1633r. W 1642r. otrzymał starostwo szydłowskie, w 1651r. został kasztelanem radomskim. Brał czynny udział w życiu publicznym uczestnicząc m.in. w sejmikach w Opatowie. W 1654r. został wybrany marszałkiem szlachty w Koprzywnicy. Wybierany był na posła w 1632r. i w 1648r. W 1648 roku był elektorem Jana II Kazimierza Wazy z województwa sandomierskiego. Inskrypcja nagrobna w kościele kotuszowskim wspomina o jego udziale w wojnach prowadzonych przez Zygmunta III i Władysława IV oraz w działalności sądowniczej. W 1640r. został jednym z protektorów Arcybractwa Różańcowego w Wodzisławiu. Poczynił pewne fundacje na rzecz kościoła w Kotuszowie. Zbudował nowy murowany kościół, gdyż ten odbudowany przez ojca uległ pożarowi.