Stanisław Wołoszyn (ur. 23 kwietnia 1900 w Nisku, zm. 8 września 1987 tamże) – polski fryzjer, działacz spółdzielczy, uczestnik wojny 1920, osoba ukrywająca Żydów w czasie II wojny światowej.
Życiorys Był jednym z czwórki dzieci, synem piekarza. W 1909 zmarła mu siostra i ojciec, a najstarsi bracia wyemigrowali do USA. Po 1914 matka sprzedała posiadłość w Nisku i reszta rodziny wyjechała do Lwowa. Stanisław terminował u fryzjera w Przemyślu, gdzie po odpowiedniej nauce uzyskał tytuł mistrza fryzjerskiego. W listopadzie 1918 zaciągnął się do wojska i bronił mostu kolejowego w Przemyślu podczas wojny polsko-ukraińskiej, za co 11 kwietnia 1920 otrzymał Gwiazdę Przemyśla. Po zakończeniu działań wojennych powrócił do Niska, gdzie otworzył zakład fryzjerskiZdzisław Łuka, Stanisław Wołoszyn z Niska odznaczony medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata, w: Rocznik Towarzystwa Ziemi Niżańskiej, Nisko, 2014, s.59-61, .
Na przełomie lat 1943–1944, podczas okupacji hitlerowskiej, ukrywał w stodole przez piętnaście miesięcy żydowskie małżeństwo - Jadwigę i Ignacego Gorzyczańskich, jednocześnie, dla odwrócenia podejrzeń, wynajmując pokój Niemcom.