w 1877 została ona również poświęcona. Cerkwi św. Eliasza nie odbudowano, zamiast tego poświęcając prorokowi ołtarz boczny w murowanej świątyni. Ikonostasy dla świątyni powstały w pracowni F. Korolowa. Cerkiew przed 1917 posiadała co najmniej jedną kaplicę filialną na miejscu, gdzie miało dojść do odnalezienia cudownej ikony, a według niektórych źródeł podlegały jej trzy kaplice.
Świątynia pozostawała czynna do 1933, gdy została zamknięta i częściowo zniszczona – rozebrano pięć wieńczących ją kopuł oraz dzwonnicę, miejsce odnalezienia ikony zalano betonem i zamieniono w wysypisko śmieci. Sama cerkiew została zaadaptowana na szkołę dla dzieci niepełnosprawnych umysłowo.
Cerkiew została zwrócona Rosyjskiemu Kościołowi Prawosławnemu w sierpniu 1990, odremontowana w latach 1990–1997 i 2007–2010, przywrócona do użytku liturgicznego.
Przypisy
Ufijskiej Ikony Ufa, Ufijskiej Ikony Ufa, Ufijskiej Ikony