Stanisław Esden-Tempski, ps. Janusz Wilczak (ur. 24 lipca 1952 w Gdańsku, zm. tamże 21 października 2025) – polski poeta, prozaik, publicysta.

Życiorys Wywodził się z rodu szlachty kaszubskiej. Jego rodzicami byli Antoni Jan Tempski (1925–1995), urzędnik, i Janina z domu Okołotowicz (1926–2016), robotnica. W 1972 ukończył Technikum Tworzyw Sztucznych w Gdyni i zdał maturę. W 1973 podjął studia z psychologii na Uniwersytecie Warszawskim. Po roku przeniósł się na studia polonistyczne na Uniwersytecie Gdańskim, które ukończył w roku 1980. Debiutował, publikując razem z Aleksandrem Jurewiczem, Antonim Pawlakiem i Markiem Bieńkowskim w 1973 w „Literach” wiersze opatrzone wspólnym tytułem Muzea samowiedzy oraz wspólną deklaracją programową twórców. Jako dziennikarz współpracował m.in. z „Ex Librisem”, „Polityką”, „Midwest Review”, „Nowym Dziennikiem”. W 1980 r. w początkach sierpniowego strajku był pierwszym protokolantem obrad Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego. W lipcu 1983 został aresztowany przez powracający z patrolu oddział ZOMOA. Walentynowicz, [w:] Między Sierpniem a młotem s. 5.. To wydarzenie było inspiracją do napisania w 1988 książki Między Sierpniem a młotem, w której autor zawarł wiele wątków z własnej biografii.